विकास वहस

अहिले सपिङ मार्केटमा धेरै सुनिने नाम हो ‘साथी मार्ट’ । साथी मार्ट कम्पनी मात्र नभई एउटा परिचित ब्राण्डको रुपमा स्थापित भइसकेको छ । यो ब्राण्डको उत्पादन उपभोग नगरेका नेपालीहरू सायदै कम होलान् । छोटो समयमा आम नागरिकका बीच लोकप्रिय बन्न सफल उक्त मार्ट अहिले ग्राहको रोजाइको केन्द्रमा छ । साथी मार्टले रोजगारी सिर्जना र ग्रामिण क्षेत्रका उत्पादनलाई बजारसम्म पुर्याउने कामको अगुवाई गरिरहेको छ । देशभर एक सय ६ वटा शाखामार्फत् सेवा दिइरहेको यस कम्पनीले एक हजार भन्दाबढी शाखा विस्तार गर्ने लक्ष्यका साथ काम गरिरहेको छ । ‘रिटेल इकोसिस्टम’ बनाउने अभियानमा साथी मार्टले ‘सपिङ अवार्नेश’ पनि प्रदान गरिरहेको छ । साथीमार्टले शहरमा मात्रै होइन, गाउँ गाउँमा पनि सशक्त उपस्थिती जनाइरहेको छ । कम्पनीलाई पब्लिक बनाएर सर्वसाधरणको लागि आईपीओ निस्काशन गर्ने तयारीमा पनि साथी मार्ट जुटेको छ । साथी मार्ट अब थप नयाँ व्यवासायिक योजना, कम्पनीको काम, उत्पादन गर्ने सामान लगायतका विषयमा साथी मार्टका सञ्चालक सागर पोखरेलसँग विकासन्युजका लागि राजिव न्यौपान र महेश कुमार पौडेलले कुराकानी गरेका छन् । साथी मार्ट खोल्ने योजना तपाईंमा कसरी आयो, ‘साथी मार्ट’ नाम कसरी जुर्यो ? विगत एक दशकदेखि विभिन्न व्यवसायिक क्षेत्रमा जोडिएर काम गरिरहेको थिएँ । व्यवसायिक यात्राको क्रममा अगाडि बढ्दै गर्दा पहिलादेखि नै आफ्नो लागि मात्र नभएर समग्र युवाहरू र स्थानीय उत्पादनको लागि बजारमा नयाँ तथा ठूलो स्केलमा काम गरौं भन्ने सोच थियो । तर, कसरी अगाडि बढ्ने प्लेटफर्म चाहिँ बनेको थिएन । त्यसमा रिटेल एउटा यस्तो सेक्टर हो, जसमा जुनसुकै वर्गको व्यक्तिहरू तथा व्यवसायलाई जोडेर अगाडि बढ्न सक्ने स्थिति भएको कारण हामीले रिटेल ओटुओ प्लेटफर्म नै हुनसक्छ भन्ने हिसाबले साथी मार्टको परिकल्पना गरेका हौं । साथी मार्ट सुरु गर्नुभन्दा अगाडि ट्रायलमा ‘सफल साथी’ भन्ने कम्पनी चलाएका थियौं । सफल साथी एक हिसाबले त्यो बेला ब्राण्ड भइसकेको थियो । त्यसका ४ं/५ वटा शाखा पनि थिए । त्यो दुई नामबाट एउटा कम्पनीको स्थापना गरौं भन्ने योजना बन्यो । त्यसबाट साथी नामले प्राथमिकता पायो । र, २०७७ साल भदौमा साथी मार्ट एन्ड कर्पोरेट प्रालि दर्ता गर्यौं । पहिलेको सफल साथी ‘साथी मार्ट’ मा परिणत भयो । त्यो बेला कोभिडको संक्रमणदर बढ्दो रूपमा थियो । कोभिडको बेला ठूला–ठूला उद्योग बन्द भइरहेको अवस्थामा सो समयबाट नै हामीले व्यपार सुरु गर्याें । यो मेरो १४/१५ वर्षको अनुभवको कम्बाईन भेन्चर हो । प्रडक्ट, मार्केटिङ, रिटेल, निर्यात सबै एकै ठाउँमा हुन्छ । गाउँ गाउँमा मार्ट पुर्याएका छौं । लमजुङ होस् कि सुर्खेत, जिरी होस् की रुकुम, हामी देशैभर पुगेका छौं । हाम्रो बिजनेस मोडलमा अफलाइन स्टोर तथा अनलाइन सपिङहरू छन् । नेपाली युवाहरूलाई प्लेटफर्म बनाउन साथी स्टार्टअप पनि भनेर लन्च गरेका छौं । विभिन्न उत्पादनलाई राष्ट्रिय बजारमा निर्यात तथा स्वदेशी प्रडक्टलाई प्रोडक्सन गर्नको लागि साथी प्रडक्सनको उद्योग पनि सञ्चालनमा ल्याएका छौं । जसबाट उत्पादनको कामहरू हुन्छ । साथी एक्सप्रेसले लोजिस्टिकको काम गर्छ । यसरी ५/६ वटा बिजनेस मोडल भित्र खुद्रा बिक्री सिस्टम बनाऔं भन्ने उद्देश्यले साथी मार्ट सुरु भयो । साथी मार्टको सुरुको कति लगानी हो ? हामीले ३/४ करोड रुपैयाँको लगानीबाट काम सुरु गर्ने भनेर योजना बनाएका थियौं । हाम्रो बिजनेस मोडलको कारणले गर्दा नेपाल भर मार्टको शाखा छिटो विस्तार हुन गयो, माग पनि धेरै आयो । सोही अनुसार पूर्वाधारको तयारी, सामानको उपलब्ध र यातायात आदिको व्यवस्थापन गर्नुपर्ने भएकाले लगानी बढ्दो क्रम नै रह्यो । अहिले हामी २६ करोड रुपैयाँको चुक्ता पुँजीमा चलिरहेका छौं । पछिल्लो समय साथी मार्ट आम नागरिकका बिचमा लोकप्रिय बनिरहेको छ, लोकप्रिय बन्नु पछाडिको कारण के हो ? अहिले हामीले साथी मार्टका स–साना स्टोर देश भरी नै पुर्याएका छौं । उपत्यका भित्र हरेक कुरामा प्रतिस्पर्धा धेरै छ । नेपालभर कार्यक्षेत्र भएको एकमात्र साथी मार्ट छ । टिम, टेक्नोलोजी र प्रोसेस (टीटीपी) हाम्रो फर्मुला नै छ । जस अन्तर्गत सबैभन्दा राम्रो मध्ये एक रिटेलको टिम छ । त्यसमा प्रयोगकर्तामैत्री टेक्नोलोजीदेखि मोबाइल एपबाट प्रडक्ट अडर गर्ने सिस्टमहरू उपलब्ध छन् । ग्राहकहरूलाई हामीसँग जोड्नको लागि रोयल्टी कार्डको पनि व्यवस्था गरेका छौं । जसबाट निकटतम् रेस्टुरेन्ट, कलेज, स्वास्थ्यचौकी आदी ठाउँमा डिस्काउन्ट पनि पाइन्छ । हामीले समुदायमा आधारित व्यापार गरेका छौं । जसमा देशभरका फ्रेन्चाइज, युवा, कृषक तथा उत्पादकलाई यस प्लेटफर्म जोड्यौं । यो समुदायमा आधारित बिजनेस भएको कारणले आम नागरिकका बिचमा लोकप्रिय बन्न पुग्यौं जस्तो हामीलाई लाग्छ । हामीले दिएको सेवाका कारण पनि लोकप्रिय बनेको हुन सक्छ । साथी मार्टको व्यापार विस्तार कस्तो छ, शाखा कति पुगे ? हाम्रो बिजनेस मोडल अनुसार ओटुओ प्लेटफर्म मार्फत् नेपालभर एक घण्टाभित्र डेलिभरी दिने भन्ने हाम्रो सपना हो । त्यसको लागि साथी मार्टको स्टोर नेपालभर नै चाहिन्छ । त्यो सपना पुरा गर्नको लागि अहिले हामीले विभिन्न गृहकार्य गरिरहेका छौं । हरेक मुख्य शहर, पालिकाहरूमा पनि हाम्रो अनुभव एक दमै राम्रो छ । साथी मार्टको पहिलो फ्रेन्चाइज बौद्धमा खुल्यो । अहिले काठमाडौंमा मात्रै २२ वटा मार्ट सञ्चालनमा छन् । काठमाडौंमा धेरै कम्पनीहरूको टार्गेट छ । हामी काठमाडौंमा मात्र सीमित रहनुहुँदैन भनेर उपत्यका बाहिर पनि शाखाको विस्तार गर्ने सोच बनायौं । त्यसपछि बिस्तारै काठमाडौं बाहिर फैलिन थाल्यो । अहिले काठमाडौंको भन्दा राम्रो व्यापार बाहिर छ । मेजर सिटीमा भन्दा सानो सिटीमा व्यपार राम्रो छ । अहिले झापा, मोरङ, सुनसरी, महोत्तरी, धनुषा, बाँके, पर्वत, कास्की, रुपन्देही, बझाङ, मकवानपुर, अर्घाखाँची, बारा, नवलपुर, दोलखा, दार्चुला, कैलाली, लमजुङ धादिङ, गुल्मी, कपिलवस्तु, उदयपुर, सुर्खेत, बाग्लुङ, सल्यान, दाङ, पर्सा, रौतहट आदि ठाउँमा साथी मार्ट खुलिसकेको छ । अहिले नेपाल भर साथी मार्टका १०६ वटा शाखा छन् । साथी मार्टका एक हजार शाखा विस्तार गर्ने लक्ष्य हाम्रो हो । त्यो सपना पुरा गर्नको लागि दिन रात केही नभनी हाम्रो सहकर्मी साथीहरू पनि लागि राख्नु भएको छ । स–साना सिटीमा पनि साथी मार्ट पुगोस् र, सुविधा सम्पन्न किनमेलको अनुभव ग्राहकोले गरुन् भन्ने हाम्रो सोच हो । साथी मार्टमा के–कस्ता सामानहरू पाइन्छन् ? साथी मार्टमा दैनिक उपभोग्य सामान किन्न पाइन्छ । मार्टमा फुड, नन् फुड, डेरी, बेकरी, पिय पदार्थ लगायतका समानहरू पाइन्छ । र, कतिपय साथी मार्टको आउट लेटमा कपडा, इलेक्ट्रोनिक्स सामानहरू पनि पाइन्छ । तर, हामीले यसलाई श्रेणी बनाएर छुट्याइ रहेका छौं । सपिङको लागि एक्सप्रेस मोडेल, सुपर र हाइपर मार्केट गरी ३ वटा मोडलमा जाँदै छौं । साथी मार्टको एक्सप्रेसमा यो प्रडक्ट पाउँछ भन्ने कुरा त्यहाँ हुन्छ । र, हाइपर मार्केटमा घरायसी सम्पूर्ण समानहरू उपलब्ध गराउने प्रयास छ । २०७७ सालदेखि व्यवासायिक रूपमा सञ्चालनमा आएको साथी मार्ट थप नयाँ व्यवासायिक योजना कसरी अगाडि बढिरहेको छ ? साथी मार्टका भावी योजनाहरू धेरै छन् । हामी आफैले विभिन्न ६ वटा मोडलहरू सञ्चालन गरिरहेका छौं । आगामी दिनमा रिटेललाई अझै बढी विस्तार गर्दै व्यवस्थित बनाउँदै अगाडि बढ्ने सोचमा छौं । हाम्रो सामानहरू अडर गरेको दिनै नेपाल भर डेलिभरी गर्ने योजना बनाएका छौं । सो काम ३५ वटा सिटी भित्र पहिला गर्ने भनेर प्लान भइरहेको छ । ३५ वटा सिटीमा साथी मार्टले डेलिभरी गर्न थालेपछि नेपालको दोस्रो ठूलो ई–कमर्स कम्पनीको रूपमा हामी आउने छौं । त्यसपछि ‘साथी एक्सप्रेस’ भनेर आफ्नै लोजिस्टिक सर्भिस कस्टुमरलाई सहज होस् भनेर लन्च गरिरहेका छौं । फुड र नन् फुड सेग्मेन्टमा २ सय भन्दा बढी प्रडक्ट हामी आफैले उत्पादन गरेर निर्यात गर्ने प्रयासमा छौं । अहिले पनि कतिपय प्रडक्टहरूको उत्पादन गरी बिक्री वितरण पनि गरिरहेका छौं । हाम्रो ६ वटा बिजनेस मोडललाई पुनः रूपमा बजारमा लिएर आउन अहिले सबै ठाउँमा सकिरहेका छैनौं । तर, अब सो मोडलहरू पूर्ण रूपमा सञ्चालनमा ल्याउँदै छौं । हामीले नेपालमा रिटेल इकोसिस्टमको सपना देखेर साथी मार्टको सुरु गर्यौं । अब साथी मार्ट २.० लन्च हुदैछ । यसमा नेपालको रिटेल इतिहासमा केही नयाँ देख्न पाइन्छ । त्यस भित्र सम्पूर्ण सेग्मेन्टलाई समेट्ने योजनामा छौं । त्यसमा ७ देखि ८ वटासम्म सिस्टर कम्पनीहरू बन्छन् । यही महिनादेखि साथी पार्टनरस् लिमिटेड भनेर पब्लिक कम्पनी पनि खोल्यौं । जुन साथी मार्टको होल्डीङ कम्पनी हो । एक सय फार्मासिटिकल चेन बनाइरहेका छौं । फार्मेसी सुपर मार्केट नेपालमा पहिलो पटक लन्च गर्ने सोचमा छौं । मःमको ब्रान्ड गर्ने मःमको चेन बनाउदैछौं । यो सबै चिजलाई जोडेर ‘उत्पादनदेखि रिटेलसम्म कृषिदेखि कमर्ससम्म’ भन्ने नारा सहित २.० लन्च गर्न गइरहेका छौं । साथी मार्टले गरेको कमि कमजोरीलाई सच्याउँदै हाम्रो स्टेक होल्डर सल्लाह सुझावहरुलाई पछ्याउँदै साथी मार्ट २.० ले सप्लाई चेन म्यानेज गर्ने छ । अबको ३ महिना भित्रमा साथी मार्ट २.० लन्च गर्छौं । साथी मार्ट अब एउटा ब्रान्ड भइसकेको छ, सर्वसाधारणलाई पनि यो हिस्सेदार बनाउने केही योजना छ कि ? साथी मार्टको एउटै भिजन ‘इनपावर अदर्स’ हो । पहिलेदेखि नै एक जनामा मात्र सीमित रहनु हुँदैन भनेर हामीले हाम्रो फ्रेन्चाइज पार्टनरहरुलाई समेट्ने केशिस गर्यौं । साथी मार्टसँग जोडिएर केही नयाँ काम गरौं भनेर युवाहरूलाई पनि समेटेका छौं । केही प्रमोटर सेयर पनि बजारमा प्रोभाइट गर्याैं । उहाँहरूले हामीलाई सपोर्ट गर्नु भयो । र, आगामी दिनमा साथी मार्टलाई पब्लिक कम्पनी बनाएर आईपीओ निष्कासन गर्ने योजना बनाएका छौं । यसको तयारी हामी जुटेका छौं । त्यसलाई प्रिमियममा जाने भनेर आईपीओ निष्कासनमा ढिलाइ भएको हो । कम्पनीलाई अझै स्टेबल बनाएर तथा राम्रो पफर्मेन्स देखाएर मात्रै आईपीओमा जान्छौं । २ वर्ष भित्रमा हाम्रो कम्पनीलाई पब्लिक बनाउने लक्ष्य हो । त्यसपछि सर्वसाधारणको लागि आईपीओ निकाल्ने सोच छ । हाम्रो एउटा लक्ष्य भनेको त्यहाँसम्म पुग्दा साथी मार्टको कम्तीमा ५ सयभन्दा बढी शाखा र नेपालको नम्बर वान पर्चिङ, सेल्स गर्ने क्षमता भएको र देशैभर छरिएको ओटुओ एउटा राम्रो रिटेल चेन बनाउने छौं । त्यो भएपछि हामी आईपीओ निष्कासन गर्छाैं । साथी मार्टमाबाट कति जनाले रोजगारी पाएका छन् ? यस मार्टका १०६ वटा शाखा छन् । जसमा २ टिम गरेर सेन्ट्रल अफिसमा चलाइरहेका छौं । सो अफिसमा प्रत्यक्ष रूपमा करिब १ सय ४० जनाको टिम सहयोगीहरू छन् । यो टिमले साथी मार्टको फरक–फरक १३/१४ वटा डिपार्टमेन्टलाई नेतृत्व गरिराखेको छ । प्रत्यक्ष रूपमा हाम्रो कम्पनीबाट ९ सय भन्दा बढीले रोजगारी पाइरहेका छन् । हामीलाई विभिन्न स्वदेशी उत्पादनहरू सप्लाई गर्नेहरूदेखि लिएर अप्रत्यक्ष रूपमा हामीसँग १० हजार मानिसहरू जोडिएका छन् । मार्टले स्वदेशमा उत्पादन भएका वस्तुलाई ब्राण्ड गर्दै आएको छ, सोही अनुरूप सामान पनि बिक्री पनि गरिरहेको छ, अब विदेशमा पनि यो मार्ट खोल्ने योजनामा छकि छैन ? विदेशमा यस मार्टका शाखा विस्तार गर्न पाउनु राम्रो कुरा हो । तर, सरकारको नीतिले केही समस्या हुन्छ । सरकारको नीतिकै कारण विदेशमा गएर लगानी गर्न मिल्दैन । म पनि यसलाई एउटा दुर्भाग्यको रूपमा लिन्छु । धेरै व्यवसायीहरूले व्यवसाय भनेरै जीवनभर लाग्नु भयो । भारत र चीनमा विश्वको आधा जनसंख्या बस्छ । त्यहाँ आधा मार्केट छ । तर, भारत र चीनमा गएर अफिस खोल्छु र त्यहाँबाट नेपाल पैसा लिएर आउँछु भन्दा पनि नेपालको कानुन अनुसार पाइँदैन । व्यक्तिले धानको बिउ लिएर जान्छ भन्ने चिन्ता सरकारलाई छ । त्यहाँबाट त्यो धानको बिउले हजारौं धानको बिउ फलाएर फेरि नेपालमा नै रिटन हुन्छ भन्ने कुरा छैन । त्यस कारणले ब्रान्च प्रत्यक्ष रूपमा लानको लागि कठिनाइ छ । तर, हामी ग्लोबल जानुपर्छ भनेर लागिरहेका छौं । सरकारले नीतिगत व्यवस्था गरेमा हामी विदेशमा पनि शाखा खोल्न तयार छौं । व्यवसायिक यात्राको क्रममा आएका चुनौति तथा अवसरहरू के–कस्ता छन् ? नेपाल अवसर नै अवसरको देश हो । यहाँ धेरै नयाँ काम भएकै छैन । यसलाई भर्जिन ल्यान्ड भनौं । जहाँ जे गरे पनि नयाँ हुन्छ । जुनसुकै क्षेत्रमा पनि फरक किसिमले अगाडि बढ्छु भन्दा नम्बर वानको स्थानमा पुग्न खासै गाह्रो हुँदैन । यहाँ चुनौतिहरू त धेरै छन् । चुनौतीहरू हेर्न थाल्यो भने सायद युवाहरू बिदेसिँदैन थिए होला । नेपालको नीति नियम, कानुनदेखि लिएर काम गर्ने वातावरण हेर्दा त्यति राम्रो छैन । हामीले गुनासो गर्ने होइन, त्यसको समाधान गर्ने उपाय खोज्ने हो । गुनासो भित्रै अवसरहरू भेट्ने हो । म चाहिँ ब्याक टु ब्याक स्टार्टअप गर्दै जान्छु भन्ने सोचमा छु । डिजिटल हेल्थ केयरको कार्यक्रम पनि गर्दैछौं । ७÷८ वटा प्रोजेक्ट अझै पनि हाम्रो पाइपलाइनमा छ । मलाइ लाग्छ डेढ वर्ष भित्रमा ८ देखि ९ वटासम्म ठूलो स्टार्टअपहरू आफ्नो लगानी तथा रिक्समा कसैको सपोर्ट बिना सञ्चालन गर्ने सोच बनाएका छौं । हामी मार्केटमा देखिएका समस्यालाई समाधान गर्नको लागि रहने छौं । साथी मार्टबाट सामान खरिद गर्दा ग्राहकले के–कस्ता छुट पाउँछन् ? साथी मार्टले अहिले विभिन्न क्याम्पियन गरिरहेको छ । अहिले पनि क्याम्पियनमा छुट पाउनको लागि दशैं तिहार वा कुनै चाड पर्व नै पर्खिराख्नु पर्ने अवस्था छैन । हामीले हरेक शुक्रवार सस्तो शुक्रवार भनेर क्याम्पिङ चलाइरहेका छौं । जसमा १० प्रतिशतसम्म छुट लिमिटेड आउटलेटबाट प्रोभाइड गर्छाैं । साथी मार्टको अहिले लोयल्टी कार्ड छ । त्यो कार्ड लिएपछि साथी मार्ट भित्र सामान किन्दा ५ प्रतिशतसम्म छुट पाइन्छ । साथी मार्टमा अहिले दैनिक कति ग्राहकहरु आउँछन् ? अहिले साथी मार्ट भिजिट गर्न आउने ग्रहको संख्या दैनिक बढ्दो छ । पछिल्लो समय दैनिक मार्ट भिजिट गर्न आउने संख्या २३ हजार भन्दा बढी पाएका छौं । २३ हजार ग्राहकको हाम्रो प्लेटफर्मबाट सपिङ गरी राख्नु भएको छ । यो अफलाइनमा मात्र हो । अनलाइनका भिजिटर पनि धेरै छन् । भिजिट गरेर सामान नकिन्नेको संख्या पनि होला । नेपाल भर अफलाइन र अनलाइन गरी ३० हजारले प्रति दिन हाम्रो मार्टको भिजिट गर्छन् । साथी मार्टहरू आफ्नै भवन छ की छैन ? आफ्नै भवनहरुमा मार्टहरु सञ्चालनमा ल्याउने योजना के छ ? यसको लागि समय आउँदै छ । कम्पनीको कर्पोरेट हाउस होस् भन्ने चाहना सबैको हुन्छ । अहिले हामी एसेप्ट लाइट मोडलमा गइरहेका छौं । चालु आर्थिक वर्ष भित्रमा कम्पनीले जग्गाको खरिद गर्ने सोच बनाएका छौं । जस्तो विभिन्न प्रदेशमा जग्गा लिएर वायर हाउसहरू निर्माण गर्ने जसले गर्दा सप्लाई चेनहरू स्ट्रङ हुन्छ । अर्काे आर्थिक वर्ष भित्र आफ्नै भवनबाट चाहिँ बनाउछौं । यो वर्ष हामी जग्गाको खरिद गर्छौं । साथी मार्टको आगामी दिनको व्यवसायिक यात्रा कस्तो हुन्छ ? साथी मार्ट अब एग्रेसिभ एक्सपान्सनमा जानछ । पहिले हामीले विभिन्न ठाउँमा शाखाहरू खोल्यौं । कति ठाउँ ठिक थिए कति थिएनन् होला । अब चाहिँ व्यवस्थित तरिकाले राम्रो ठाउँ र अध्ययन गरेर भिजन बनाए मात्र शाखा विस्तार गर्नेछौं । तर, हाम्रो स्पिड अझै बढ्न सक्छ । नेपालको अहिलेको आर्थिक स्थिति त्यति राम्रो छैन, बैंकमा तरलताको अभाव छ, सेयर मार्केट घटेको छ, जग्गाको कारोबार छैन । हाम्रो क्षेत्रमा लगानी धेरै हुन्छ । एउटै आउट प्लेटमा अराउन्ड ३० लाखदेखि ३ करोड रुपैयाँसम्मको लगानी आउँछ । त्यसमा अलिकति चुनौति छ । हामीले चुनौति हुँदाहुँदै पनि निरन्तर रूपमा आफ्नो स्रोतको प्रयोग गरेर भविष्य हेरेर अगाडि बढ्ने छौं । साथी मार्टको मासिक कारोबार र आम्दानी कस्तो छ ? हाम्रो प्लेटफर्मको वार्षिक कारोबार ५० करोड रुपैयाँभन्दा बढी छ । अहिले हामीले बढी मात्रामा शाखा विस्तार गरिरहेको कारण अझै डेढ वर्ष त्यस्तो धेरै नाफाको आशा गरेका छैनौं । अहिले हामी लगानी कै क्रममा छौं । जति व्यापारबाट नाफा भयो त्यो बिजनेसमा नै लगानी गर्छौं । नयाँ लगानी गर्दा पनि आफ्नै स्रोतबाट लगानी थप्दै अगाडि बढिरहेका छौं । नाफामा हामी आगामी आर्थिक वर्षबाट अलिक बढी फोकस हुन्छौं । अन्त्यमा ग्राहकले साथी मार्टलाई किन रोज्ने ? सार्थ मार्ट जहाँ पनि छ । मेरो पहाडको घरको छेउमा पनि साथी मार्ट छ । काठमाडौं आए भने पनि साथी मार्ट छ । त्यसका लोएल्टी कार्डहरू छन् । जसले गर्दा जीवन भर सपिङमा छुट पाइन्छ भने सपिङ गर्दा पोइन्ट्हरु बढाउन सकिन्छ । त्यसबाट मैले गिफ्ट ह्यापरहरु पाउन सक्छु । नेपाली युवा गरेको स्टार्टअप भएकाले सपोर्ट गर्नु पर्याे । नेपालमा धेरै किराना पसलहरू छन् । जसले सरकारलाई ठूला् घाटा भएको छ । त्यहाँ करको छली हुन्छ, भ्याट बिल बाइँदैन, साथी मार्टले बिल बनाएर सामान दिन्छ । ग्राहकले यस मार्टमा पुगेर ठगिएँ भनेर सोच्नु पर्दैन । अब बिस्तारै किरानाहरूलाई रिप्लेस गरेर मोर्डन ट्रेण्डलाई सपोर्ट गर्नुपर्छ भन्ने लाग्छ । यसले राज्यलाई योगदान दिन्छ, युवालाई यहीँ केही गर्न प्रेरणा मिल्छ ।

कर्मचारी सञ्चय कोषमा करिब डेढ दशक काम गरिसकेका चार्टड एकाउन्टेन्ट जितेन्द्र धिताल गत वर्षको भदौदेखि कोषकोे निमित्त प्रशासकको जिम्मेवारीमा छन् । कोषमा सिनियर म्यानेजरबाट काम सुरू गरेका धितालसंग यसअघि भारत र नेपालका विभिन्न संस्थामा काम गरेको समेत अनुभव छ । सार्वजनिक वित्त व्यवस्थापनमा दक्षता राख्ने धितालले चार्टड एकाउन्टेन्सीसंगै अर्थशास्त्रमा र सुचना प्रविधिमा स्नातकोत्तर तथा कानुनमा स्नातक समेत गरेका छन् । उनै धितालसँग कर्मचारी सञ्चय कोषसंग सम्बन्धित विविध विषयमा विकासन्युजका सन्तोष रोकायाले कुराकानी गरेका छन् । कर्मचारी सञ्चय कोषका लागि गत आर्थिक वर्ष कस्तो रह्यो ? कर्मचारी सञ्चय कोषको गत आर्थिक वर्ष समष्टीगत रुपमा सन्तोषजनक नै भयो । गत वर्ष शुरुमा विगत देखिको कर्मचारी व्यवस्थापनको समस्या, आन्तरिक मुद्दा मामिला तथा केही नयाँ घटनाक्रमसंगै संस्थागत नेतृत्वको अन्योलता समेत थियो । यी विविध समस्याका बाबजुत पनि हामी अगाडि बढ्यौं । कोषको उद्देश्य प्राप्त गर्न जिम्मेवारी अनुसार काम पनि ग¥यौं । नेपाल सरकारबाट नया कर्मचारी सेवा शर्त स्वीकृत गराई दुई तिन वर्षदेखि रोकिएको कर्मचारीको वृद्धि विकासको अवरोध खोलिएको छ यसबाट कर्मचारीहरुको मनोवल बढेको । यसै आर्थिक बर्षमा सञ्चयकर्ताहरूको लागि पनि नयाँ प्रडक्टको रूपमा जग्गा खरिद कर्जा, घरकर्जा सापटी लागू भएका ३२ वटै जिल्लाहरुमा एकैपटक लागू गरिएकोछ । अर्को महत्वपूर्ण विषय भनेको सञ्चय कोषले प्रविधिमा निकै राम्रो फ्डको मारेकोे छ । कोभिडको समयदेखि हामीले आईटीलाई थप प्राथमिकता दिँदै कोषको कारोबारमा आईटीको अधिकतम् प्रयोग गर्दै आइरहेका थियौं । हामीले गत बर्ष बैकहरु जस्तै आषाढ मसान्तमा सञ्चयकर्ताहरुकोे व्यत्तिगत खाताको हिसाब मिलान गरी लेजर निकाल्यौं । जुन कोषको इतिहासकै महत्वपूर्ण उपलब्धि हो । त्यसैले संस्थागत हिसाबमा हामीले गत आबलाई उपलब्धिमुलक बर्षका रूपमा लिएका छौं । कोषलाई एसोशिएसन अफ डेभलपमेन्ट फाइनानसिङ इन्सिच्युट अफ एसिया प्यासिफिकले गत बर्ष आइटीको प्रयोगमा भएको उपलब्धिको लागि अनलाइन सर्भिसेज समूहमा पुरिस्कृत गरी यस बर्षको अक्टुवरमा हुने समारोहमा सो अवार्ड लिन आमन्त्रण समेत गरेका छ । यो पनि हाम्रो लागि गौरवको विषय हो । कम्पनीको वित्तीय विवरण कस्तो आउँदैछ ? विगतका वर्षहरूमा सञ्चयकर्ताहरुको खाताको हिसाब मिलान गरी लेजर निकाल्न भदौ असोज सम्म कुर्नु पर्ने अबस्था थियो । जसले गर्दा वित्तिय विवरण निकाल्न मंसिर पौष लाग्ने गर्दथ्यो । तर, गत आर्थिक वर्ष असार मसान्तमै लेजर निकाल्न सम्भव भयो । जुन प्रविधिको सहयोगले नै हो । सञ्चयकर्ताको व्यक्तिगत खाता बन्द भएपछि अब हामीले एक महिनाभित्रै वित्तीय विवरण तयार गर्न सक्नेछौ । कोषको ब्यालेन्ससिटमा केही नकारात्मक असर पर्छकि भन्ने अनुमान थियो । त्यसको लागि हामीले दायित्व व्यवस्था समेत गरेका थियौं । तर, नेपाल वायुसेवा निगमले डेढ अर्ब रुपैयाँ किस्ता तिरेपछि यसको राम्रो रिफलेक्सन व्यालेन्ससिटमा हुने भएको छ । तामाकोसीबाटपनि किस्ता तिर्न सुरु भइसकेकोछ । कोषबाट ठूलो ऋण प्रवाह भएका संस्थाहरुबाट रकम भुक्तानी हुन शुरु भएकोले वित्तिय विवरण उत्साहप्रद नै आउँछ । कर्मचारी सञ्चय कोषले लगानी गरेको नेपाल वायुसेवा निगम, फुलवारी रिसोर्ट, सीटीसी मल लगायतले ऋण तिर्न सकेका छैनन्, कोषलाई कर्जा असुलीमा समस्या किन आउँछ ? सञ्चयकोष कर्मचारीहरुको अवकाश कोष हो । कोषमा जम्मा भएको रकम परिचालन गर्नुपर्ने हुन्छ । तर, हामीले कर्जा लगानी गर्दा भोलि कुनै समस्या नआओस् भनेर पर्याप्त सावधानिका साथ कर्जा लगानी गर्छौं । परियोजनाको सम्भाव्यतासंगै ऋणीको कर्जा भुक्तानी गर्ने क्षमता र प्रर्याप्त धितोका आधारमा मात्र हामी ऋण लगानी गर्छौं । पाँच सय अर्बको कोषबाट प्राइभेट सेक्टरका परियोजनाहरुमा गएको कर्जा १ प्रतिशत पनि छैन । त्यसमा पनि खराब भएकाहरुको संख्या तथा रकम ज्यादै न्युन छ । बैकहरु संग सह–वित्तियकरणमा लगानी गरेका केही परियोजना बाहेक हामीले दिएका कर्जामा त्यस्तो ठूलो समस्या छैन । स्वेच्छिक भएपनि हामीले नेपाल राष्ट्र बैकले जारी गर्ने जोखिम सम्बन्धि मापदण्डहरू पालना गर्ने गरेका छौ । कोषलाई नै समस्या पार्ने खालको अवस्था छैन । सरकारले सञ्चय कोषलाई वायुसेवा निगमलाई दिएको ऋण आफै असुल गर्न भनिसकेको छ, तपाईंहरु कसरी असुल गर्नुहुन्छ ? हुन त ऋण असुल गर्ने प्रक्रिया अगाडि बढाउने काम कोषको नै हो । सरकारले भन्नु राम्रो कुरा पनि हो । सरकारको ग्यारेन्टीमा प्रवाह भएको कर्जा हो । यो ऋण असुल गर्नका लागि सबैको भूमीका हुन्छ । हामीलाई वायुसेवा निगमको व्यवस्थापकिय पक्षमा देखिएको समस्या तथा बढ्दै गएको वित्तिय दायित्वका कारण पहिले केही असहज महसुश गराएको थियो । सञ्चयकर्ताको प्रतिफलमा प्रत्यक्ष असर पर्न जाने भएकोले यसमा हामी गम्भीर थियौं । असुलिको प्रक्रियामा जाने तयारिमा पनि थियौं । तर, अब वायु सेवा निगमले किस्ता तिर्न सुरु गरेर केही सकारात्मक सन्देश दिएको छ । त्यसैले अहिल्यै यसमा आत्तिनु पर्ने अवस्था बनिसकेको छैन । अहिले एउटै प्रकृतिका पेन्सनमा आधारित कोषहरू तीनवटा छन्, सामाजिक सुरक्षा कोष आएपछि कर्मचारी सञ्चय कोषको बिजनेसमा के–कस्तो प्रभाव पर्यो ? असर नै नपर्ने भन्ने त हुँदैन । तर, न्युन छ । कोषसंग अनिवार्य तथा स्वेच्छिक गरी दुई किसिमका अवकाश कोष छन् । हामीले सरकारी कर्मचारीहरुको अनिवार्य र निजी क्षेत्रका कर्मचारीहरुको सम्झौता मार्फत् रकम लिएर अवकाश कोष संचालन गरीरहेकोमा निजी क्षेत्रका कर्मचारीहरुको हामीमा धेरै ठूलो भोलुम छैन । यो करिब ८ प्रतिशत मात्र भएकोले यसको असर ठुलो छैन । कर्मचारी सञ्चय कोष विगत ६० बर्षदेखि यस क्षेत्रमा काम गर्दै आएको संस्था हो । नागरिक लगानी कोष र सामाजिक सुरक्षा कोषको स्थापनापछि भएको हो । पछि बनेका संस्थाहरूको ऐनमा एउटै किसिमको व्यवस्था हुनु र काम पनि उस्तै र्गनु अझ भनौं दायरा भित्र नआएकाका लागि भन्दा कोषमा रकम जम्मा भइरहेका कर्मचारी र रोजगारदातालाई नै लक्षित गरी काम गर्नुले आम सञ्चयकर्ता कर्मचारी र रोजगारदाता बीच अन्योलता छाएको हो । अहिले नै दायरा स्पष्ट पारिएको छैन । हामीकहाँ भएका निजी क्षेत्रका सञ्चकर्ताहरू यी विषयहरुमा स्पष्टता नभएकोले अन्य ठाउँमा जान चाहिरहेका छैनन् भने हामीले पनि ऐनमा भएको व्यवस्थाभन्दा फरक व्याख्या गर्न सकेका छैनौं । एउटै प्रकृतिका यी तीन वटै अवकाश कोषहरूबीच मर्जर कत्तिको सम्भव छ ? हो, यो आवश्यक पनि छ । अहिले बैंक तथा वित्ती क्षेत्रमा मर्जरको लहर छ यसमा मात्र होइन अवकाश कोषहरुमा पनि त्यसको आवश्यकता र संभावना देखिन्छ । आयकर ऐनले दुई प्रकारको अवकाश कोषको परिकल्पना गरेको छ । एउटा अवकाश कोष भनेको आयकर ऐनमै व्यवस्था भएको छ । जुन स्वीकृति नलिएरै सञ्चालन हुन्छ जस्तैः कर्मचारी सञ्चय कोष, नागिरक लगानी कोष र सामाजिक सुरक्षा कोष । अर्को, आयकर नियमावलि अन्तर्गत विभागबाट स्वीकृति लिई संचालन हुन्छ । जस्तै विभिन्न संस्थाका कर्मचारीहरुको लागि ति संस्थाहरुबाट नै संचालित अवकाश कोषहरु, यिनिहरुको संख्या ठुलो छ । अन्य मुलुकहरुमा भएको व्यवस्थालाई हेर्दा सरकारी तथा सार्वजनिक क्षेत्र, निजि क्षेत्र र सर्वसाधारण जनाताको लागि अलग–अलग निकायबाट सामाजिक सुरक्षाका कार्यक्रमहरु संचालन गरिएको पाइन्छ । त्यसैले हामीकहाँ पनि संचालनमा रहेका विभिन्न अवकाश कोषहरुलाई यिनै समुह अन्र्तगत रहेर संचालन हुने गरी समायोजन गर्नसक्ने संभावना छ र यो आवश्यकता पनि भइसकेकोछ । कर्मचारी सञ्चय कोषले विभिन्न बैंक तथा वित्तीय क्षेत्र र बीमा कम्पनीहरुमा पनि लगानी गरेको छ, प्रतिफलको ट्रेण्ड कस्तो छ ? लागानी भएका कम्पनीहरुको प्रतिफल सन्तोषजनक नै छ । कुनै कम्पनीको केही बढी त कुनैको केही कम हुनु तस्वभाविक नै हो । तर, औसतमा राम्रो छ । कर्मचारी सञ्चय कोषको लागानीको उद्देश्य शेयरको ट्रेडभन्दा पनि दीर्घकालीन प्रतिफल हो । हामीले पब्लिक सेयरमा लगानी गर्दैनौें संस्थापक सेयरमा मात्रै लगानी गर्छौं । दोश्रो बजारबाट सेयर किन बेच गरी मुनाफा आर्जन गर्ने गरेका छैनौं । हामी सबल र सक्षम कम्पनीहरुबाट निरन्तर राम्रो लाभांश चाहन्छौं । क्षणिक बजार ‘अप एण्ड डाउन’को मतलब हामीलाई हुँदैन । हामी कम्पनीको पफर्मेन्स खोज्छौं । कोषको लगानीको पोर्टफोलियो हेर्ने हो भने कम्पनीहरुको सेयरको लगानी ज्यादै नै न्युन छ । तर, पनि कोषको कष्ट अफ फण्ड भन्दा निकै नै माथि औसत प्रतिफल यस्ता लगानीबाट पाइरहेका छौं । पछिल्लो समय बैंक तथा वित्तीय संस्थाले अक्सनमा राखेको सेयरमा कोषले इन्ट्रेष्ट देखाइरहेको हो ? अवकाश कोषको प्रकृती अनुरुप हामीले निरन्तरको प्रतिफल दिने राम्रा कम्पनीहरुको सेयरमा लगानी गर्नु पर्ने हुन्छ । बजार अनुरुप सेयर खरिद बिक्रिको माध्यमबाट मुनाफा बुक गर्ने हिसाबले मात्र लगानी गर्दा सबै सञ्चयकर्ताहरुलाई समान प्रतिफलको अवसर प्राप्त नहुने भएकोले हामी राम्रो कम्पनीहरुको संस्थापक सेयर र यसबाट प्राप्त हुने लाभांशलाई प्राथमिकतामा राख्छौं । बजारमा कहिलेकाहिँ उपलब्ध हुने हामीले पहिले नै लगानी गरेका संस्थामा भएको संस्थापक सेयरको अंश बढाउन खोजेका मात्र हौं । कतिपय संस्थामा भएको कोषको सेयरको अंश मर्जर तथा एक्विजिशनको कारणबाट घट्दै गइरहेको थियो । यसमा साइज मेन्टेन गर्न अर्थात् सेयर लगानीको अंश साइजेबल पार्नका लागि पनि अक्सनमा आएकोे, बिक्दा बिक्दै बाँकी रहेका सेयर खरिद गरेका हौं । हामी संस्थाको हिसाबले पनि कम्पनीहरुमा हाम्रो दरिलो उपस्थिति चाहन्छौं । कोष ऐनमा भएको पछिल्लो संशोधनपछि बैक वित्तिय संस्थाहरु बाहेक सरकारी निकायसंग मिलि स्थापना गरिएका पुर्वाधार लक्षित कम्पनीहरुमा पनि हाम्रो लगानी छ । यस अन्र्तगत हामिले केहि जलविद्युत संग सम्बन्धित कम्पनीहरुमा लगानी गरेका छौं । तर, तिनिहरुको प्रतिफल सन्तोषप्रद छैन । बाहिर जति नै कुराहरु भएपनि कम्पनीहरुमा हाम्रो उपस्थितीले ति कम्पनीहरुको संस्थागत सुशासन कायम गर्ने विषयमा होस् वा व्यापारिक भन्दा सरकारी तथा सार्वजनिक हितका क्षेत्रमा पनि योगदान गरिरहेको छ । यसको मतलब बैंक तथा वित्तीय क्षेत्रमा कर्मचारी सञ्चय कोषले आफ्नो स्वामित्वको बलियो उपस्थिति चाहेको हो ? त्यस्तो पनि होइन । सञ्चय कोषको लगानी सामान्य रुपमा नै होस् भन्ने चाहेको हो । हामी रिसोर्सफुल छौं । तर, हामी ट्रेडर चाही होइनौं । हामीले दीर्घकालीन रुपमा प्रतिफल आउने क्षेत्रमा लगानी गर्छौं । पुँजी बजारमा अधिकाशं ट्रेडिङ गरेर तत्काल लाभ लिन चाहनेहरुको भीड छ । लामो सयमसम्म पर्खिन सक्ने धैर्यता सबैमा हुँदैन । तर, कोषको लगानीको उद्देश्य ट्रेडिङभन्दा पनि दीर्धकालिन प्रतिफल नै हो । हामीले साइलेन्ट्ली संस्थापक सेयर लिएर निरन्तर रुपमा प्रतिफल लिने हो । हामीले एउटा सञ्चयकर्ता कर्मचारीको जागिर जीवन सुरुवातदेखि पेन्सनसम्मको अवधि हेरेर योजना बनाउनु पर्ने हुन्छ । सञ्चय कोष ऐनमा व्यवस्था भएको भन्दा अन्यथा लगानी गर्न सकिदैन । त्यसैले बैक वित्तिय क्षेत्रका कम्पनीहरुको संस्थापक सेयरमा लगानी गर्नु कोषको दीर्घकालिन बचत परिचालन तथा पुँजी बजारको विकास दुवै किसिमले महत्वपूर्ण छ । एउटा संस्थागत लगानीकर्ताको तर्फबाट कर्मचारी सञ्चयकोषले अहिलेको सेयर बजारको आरोह–अवरोहलाई कसरी हेरेको छ ? हाम्रो पुँजी बजार विश्लेषण तथा फ्याक्टवेसभन्दा पनि हल्लाको भरमा चलेको जस्तो देखिन्छ । सबैको पहुँच र उपस्थिती पनि छैन । ठूला लगानीकर्ता हरूले विभिन्न तरिकाबाट सहजै बजारलाई प्रभाव पार्न सक्ने अवस्था छ । एनालिटिकल हुन सकिरहेका छैनौं । र, त्यो खालको ट्रेन्ड पनि छैन । त्यस कारण पनि निश्चित बर्गले प्ले गर्न सक्ने मौका पाउँछन् । राष्ट्रिय तथा अन्तर्राष्ट्रिय कारणबाट अर्थतन्त्रमा परेको प्रभावसंगै बजारमा देखिने चक्रिय मुभमेन्ट स्वभाविक भएपनि कहिलेकाहीँ अस्वभाविक अवस्था देखिँदा भने हाम्रो बजारमा स्थापित सिद्धान्तहरुले काम गर्दैनन कि भने जस्तो देखिन्छ । ट्रेडिङको उद्देश्य नभएकोले कोषको सेयर लगानीलाई आरोह अवरोहले प्रत्यक्ष प्रभाव पार्दैन । सञ्चय कोषको जलविद्युतमा लगानी कस्तो छ ? जलविद्युत क्षेत्रमा कोषको करिब ५० अर्बको लगानी छ । सञ्चयकर्ताहरुको बुहत सहभागितामा कोष, नेपाल विद्युत प्राधिकरण तथा विद्युत उत्पादन कम्पनी मिलेर बनाउन लागेको ४३९ मेगावाटको बेतन कर्णाली जलविद्युत आयोजना र विद्युत प्राधिकरणले बनाउन लागेको तामाकोसी पाचौं आयोजनाको लगानी समेतलाई हेर्दा यो रकम ज्यादै ठुलो हुन जान्छ । कोषले लगानी गरेको जलविद्युत आयोजना मध्ये अपर तामाकोशिले ऋण भुक्तानी शुरु गरेको छ भने आगामि बर्ष भित्र मध्ये भोटेकोशी, रसुवागढी तथा सान्जेन आयोजनाहरु पनि सम्पन्न हुने अवस्थामा छन् । बेतन कर्णालीको निर्माणको प्रक्रिया के भइरहेको छ ? बेतन कर्णाली आयोजना कोषले सञ्चयकर्ताहरुको लागि निर्माण गर्न लागेको हो । ४३९ मेगावाटको यो आयोजना ‘रेडी टु गो’को अवस्थामा छ । जग्गा अधिग्रहणको काम शुरु भइसकेको छ । पहुँच मार्ग निर्माण भइसकेको छ । अडिट टनेल खनिसकिएको छ । क्याम्प हाउस पनि बनिसकेको छ । अन्तर्राष्टिय परामर्शदाता छनौटको लागि सुचना प्रकाशित भएको छ भने वातावरणीय अध्ययनको काम समेत भइरहेकोछ । नेपाल विद्युत प्राधिकरणसँग विद्युत खरिद बिक्री (पीपीए)प्रक्रिया छ । पाँच वर्षमा निर्माण सक्ने लक्ष्य राखिएको यो आयोजना कोषले सञ्चयकर्ताहरुलाई दिने मुनाफा रकमबाट बनाउन लागिएको हो । सञ्चयकर्ताका लागि सेवा सुविधा के कस्ता छन् ? हामीले सञ्चकर्ताको सेवा सुविधालाई दुई किसिमबाट हेर्छौं । पहिलो पुराना सेवा सुविधालाई निरन्तरता दिने र यसमा वृद्धि गर्दै लैजाने । दोश्रो नयाँ सुविधाहरु थप गर्दै लैजाने । सञ्चयकोषका सुविधाहरु अन्तर्गत एउटा अवकाश भएपछि प्रतिफलसहित उनीहरुको नियमित अवकाशको रकम भुक्तानी गर्ने र अर्को उनीहरु सर्भिसमै रहँदा उनीहरुलाई विभिन्न कर्जा सुविधा दिने । घरसापटी, विशेष सापटी, शैक्षिक सापटी, घरजग्गा खरिद सापटी, मर्मत सापटी तथा सरल चक्र कर्जा यिनै सापटीहरु हुन् । जसलाई सञ्चयकर्ताहरुले सेवामा रहँदा नै उपभोग गर्न सक्नेछन् । यस्तै, सामाजिक सुरक्षाका सुविधा अन्र्तगत कडा रोगको लागि १० लाख, अस्पताल भर्ना भइ उपचार गरेमा १ लाख बरावरको औषधोपचार खर्च सोधभर्ना, सुत्केरी तथा शिशु स्याहार, दुर्घटना क्षतिपुर्ति, काजकिरिया खर्च आदी पर्दछन् । पछिल्लो समय बैंकहरुले निक्षेपको ब्याजदर पनि बढाउँदै गएका छन् । सञ्चय कोष बैंक तथा वित्तीय संस्थाहरुका लागि राम्रो संस्थागत निक्षेपकर्ता हो, यसले कोषको कमाइमा कस्तो प्रभाव परेको छ ? निक्षेपको ब्याजदरले हामीलाई असर गरेको छ । गत वर्ष बैंकहरुले निक्षेपको ब्याज बढाए । हामीले बैंक तथा वित्तीय संस्थाको जसरी मासिक रुपमा ब्याजदर घटबढ गर्न सक्दैनौं । अघिल्लो वर्ष हामीले सञ्चयकर्तालाई ७.६ प्रतिशतमा कर्जा दिन्थ्यौं । बैंकहरुले मुद्दती निक्षेपमा १२ प्रतिशत सम्म दिइरहेका थिए । त्यसले हामीबाट पैसा लिएर त्यहाँ बचत गर्नेको संख्या बढ्यो । कोषबाट गएको पैसा हुन त बैंकमै गएको होला । तर, कोषबाट स–सानो भुक्तानीको रुपमा गएको रकम सबै बैकमा नगएकोले तरलताको समस्या बढाउनमा सहयोगि भएको देखिन्छ । सञ्चयकोषको लगानी जोखिम रहने परियोजना कर्जाहरुमा भन्दा मुद्रा बजार र पुँजी बजारका सुरक्षित उपकरणहरु तथा सञ्चयकर्ता केन्द्रित रहने भएकोले ब्याजदर घटबढ को असर प्रत्यक्ष रुपमा पदर्छ । लामो समयको छलफलपछि हिमालयन र नेपाल इन्भेष्टमेन्ट बैंकबीचको मर्जर भाँडियो, यसको मुख्य प्लेयरका रुपमा धेरैले कर्मचारी सञ्चय कोषलाई लिए, यसमा कोषको धारणा के छ ? मिडियामा लेखिएक ाकुराहरुलाई हेरेर हामी धेरैले आफ्नो धारणा बनाउने गर्छौं । त्यसमा सत्यता कति छ भन्ने कुरा बुझ्नु पर्छ । कर्मचारी सञ्चय कोष आफ्नो लगानी भएका संस्थाहरुको मर्जर सम्बन्धमा सधै सकारात्मक छ । तर, मर्जरमा जाँदा हामीले हाम्रो दीर्घकालीन प्रतिफल हेर्छौं । त्यो कायमै हुनु पर्छ भन्ने हो । सञ्चय कोषको लगानी सुरक्षित हुनु पर्छ र हामीले गर्ने सम्झौता सञ्चयकर्ताको हित विपरित हुनु हुँदैन भन्ने हो । सञ्चयकोष सार्वजनिक संस्था भएकोले हिमालयन र नेपाल इन्भेष्टमेन्ट बैंकबीचको मर्जरका सम्बन्धमा केहि प्राविधिक पक्षहरु जस्तै समान मापदण्ड लिई बैकहरुको सम्पत्ति तथा दायित्वको मुल्याङकन हुनुपर्ने, महालेखापरीक्ष्काले औंल्याएका विषयहरुको सम्बोधन हुनुपर्ने लगायतका विषयमा हाम्रो सुझाव थियो । लगानीको अवमुल्यन नहोस्, सञ्चयकर्तालाई प्रत्यक्ष नोक्सानी नहोस् भन्ने अभिप्राय थियो । तर, त्यो विषय सम्बोधन हुन सकेन । यस विषयमा सम्बद्ध सबै निकायहरुलाई हामीले समयमा नै जानकारी गराएका थियौं । अहिले हिमालयन र सिभिल बैंकबीच पनि मर्जरको सम्झौता भएको छ, यी दुई बैंकबीच मर्जर सफल हुने सम्भावना कत्तिको छ, मर्जर सफल बनाउन कोषको भूमिका के रहन्छ ? कोषले हिमालयन र नेपाल इन्भेष्टमेन्टको मर्जरको प्रक्रियालाई ज्यादै नजिकबाट नियालेको कारण मर्जर प्रक्रियमा कसरी जानु पर्दो रहेछ, त्यतिबेला के कस्ता समस्या तथा कमि कमजोरी भएका थिए भन्ने तर्फ ध्यान दिई यसपटक यी विषयहरु नदोहोरिने अवस्था बनाउन सचेत हुनु पर्दछ । आफ्नो लगानी रहेका संस्थाहरुको मर्जर तथा एक्विजिशन सम्बन्धमा कोषको धारणा र वटमलाईन स्पष्ट छ । सोही अनुरुप अगाडि बढ्दा कोषको लगानी भएका दुवै बैंकहरुको मर्जर तथा एक्विजिशन प्रक्रिया सफल नै हुन्छ भन्ने आशा गरेका छाैं । कहिलेकाहीँ सञ्चय कोषको नियमनमाथि पनि प्रश्न उठ्छ, कोष राष्ट्र बैंकको नियमन भित्र आउनु पर्छ भन्ने विषय पनि उठ्छ, तपाईंहरुलाई पनि अब अभिभावक चाहिन्छ भन्ने लाग्दैन ? सञ्चय कोषसँगै नागरिक लगानी कोष र सामाजिक सुरक्षा कोष पनि अवकाश कोषका रुपमा संचालनमा छन् । बैंक तथा वित्तीय संस्था र अवकाश कोषहरु फरक हुन् । यिनीहरुको बिजनेस मोडालिटी र उद्धेश्य पनि फरक छ । राष्ट्र बैंकका लागि बैंक तथा वित्तीय संस्थाहरुको नियमन नै पर्याप्त देखिन्छ । तर, अवकाश कोषहरुकालाई नियामक संस्थाको भने आवश्यकता महसुस हुन थालेको छ । सञ्चय कोष र नागरिक लगानी कोष अर्थमन्त्रालय अन्र्तगत र सामाजिक सुुरक्षा कोष श्रम मन्त्रालय अन्तर्गत छ । यी तिनवटै अवकाश कोषहरुको नियामक एउटै हुनु पर्छ जस्तो लाग्छ । यस विषयमा नेपाल सरकारले बेला–बेला कुरा उठाइहरेको पनि छ । अध्ययन भइरहेको होला । कोषको आगामी योजना के छ ? कोषले आफ्नो रणनीतिक योजना अनुरुप वित्तिय कारोबारको पारदर्शिता, सामाजिक सुरक्षा सुविधाहरुको स्थायित्व, सुचना प्रविधिको उच्चतम प्रयोग, मानव शंसाधनको व्यवस्थापन र कोषको सुरक्षित परिचालन जस्ता विषयहरुमा कन्द्रित भएर कार्य गरिरहेको छ । अन्य मुलुकमा भएका असल अभ्यासहरुलाई कार्यान्वयन गर्न त्यस्ता अन्र्तराष्ट्रिय संस्थाहरुसँग मिलेर थप काम गर्न लागेका छौ । कोषले बैदेशिक रोजगारमा रहेका व्यत्तिहरुमा दायरा विस्तार गर्ने कुरा पनि उठाएका थियौं । त्यसका लागि ऐन संशोधन पनि गर्यौं । तर, अहिले त्यो वर्गलाई सामाजिक सुरक्षा कोषले समेटेन भनेपछि रोकियौं । र, हामिलाई प्राप्त निवृतभरण कोष संचालनको जिम्मेवारीलाई कसरी स्थायित्व दिने भनेर लागि परेका छौं । सञ्चयकर्ताहरुलाई प्रदान गर्दै आएको स्वास्थ्य औषधोपचार खर्च सोधभर्ना कार्यक्रम परिवार समेतमा विस्तार गर्न अध्ययन भइरहेको छ ।

बीमा क्षेत्रमै पहिलो मर्जर भएर बजारमा नयाँ पदचिन्ह छोडेको छ हिमालयन एभरेष्ट इन्स्योरेन्सले । कम्पनीले नयाँ आर्थिक वर्षको पहिलो दिनमै नयाँ उमंग, नयाँ जोश र नयाँ उर्जासहित मर्जपछिको एकीकृत कारोबार पनि शुरु गरिसकेको छ । कम्पनीले अन्य बैंक तथा वित्तीय संस्थाहरुको तुलनात्मक रुपमा छोटो अवधिमै मर्जरको कम सकेर एकीकृत कारोबार गर्न सफल भयो । यो अवधिमा मर्जको भोगाई कस्तो रह्यो ? कस्तो कस्तो अवसर पायो, कस्ता चुनौतिहरु भोग्यो र भावी दिनका योजनाहरु कस्ता छन् र भविष्यमा आइपर्ने चुनौतिलाई कम्पनीले कसरी सामाना गर्दैछ । प्रस्तुत छ यिनै विषयमा केन्द्रित भएर विकासन्युजका लागि रामकृष्ण पौडेल र मञ्जरी पौडेलले कम्पनीका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत विजयबहादुर शाहसँग गरेको विकास वहस । बीमा क्षेत्रमै पहिलो मर्जर गर्नुभयो । यसको अनुभव कस्तो रह्यो ? मर्जको दुईटा पाटो हुन्छ । एउटा वैधानिकता (लिगालिटी), जहाँ दुई संस्था एक आपसमा गाभिएर वैधानिक रुपमा कारोबार शुरु गर्छन् । जुन हामीले टुंगाइसक्यौं र हिमालयन एभरेष्ट इन्स्योरेन्सको नामबाट साउन १ गतेदेखि कारोबार शुरु गर्यौं । जुन बीमा क्षेत्रमै पहिलो कोसेढुंगा बन्न सफल भएको छ । अर्को हुम्यान क्यापिटल इन्टिग्रेशनको पाटो । जुन एकदमै चुनौतिपूर्ण हुन्छ । आजको दिनमा मेरो सम्पूर्ण इफोर्ट नै यसलाई कसरी सहज गर्ने, सामान्य बनाउने, कसरी सजिलै स्वीकार्य बनाउने भन्ने तिर लागिरहेको छ । प्रत्येक संस्थामा जनशक्ति बढी महत्वपूर्ण हुन्छ । एउटै विषयलाई दुई जनाले हेर्ने फरक फरक नजरिया हुन्छन् । त्यो कन्टेक्समा ४/५ सय जनाको ४/५ सय वटा नजरिया हुन सक्छन् । कसैले यसलाई ठूलो अवसरको रुपमा हेरेका हुन सक्छन्, धेरैले यसलाई ठूलो नजरको रुपमा हेरेको होला । हिजो हामी एउटा स्किल्डमा काम गरिरहेका थियौं, अब हाम्रो स्किल्ड अपलिफ्ट भयो । भिन्न होराइजिन, भिन्न अर्बिटमा काम गर्छौं । हाम्रो भिजिबिलिटी राम्रो रहन्छ । पहुँच बढ्छ भनेर धेरै जना बढी एक्साइटेड भएका होलान् । तर केही मान्छे सशंकित पनि हुन सक्छन् । स्वभाविक रुपमा एउटा पार्टमा यो मर्जर सक्सेस् भयो । किनभने यसले रेकर्ड टाइममा सबै काम गर्यो । मलाई लाग्छ मर्जर कति सफल भयो, कति असफल भयो या कति औषत रह्यो भन्ने कुराको निर्क्यौल केही समय पछि हुन्छ । जब कम्बाइन्ड संस्थाले कम्बाइन्ड इफोर्टका साथ सिनर्जी क्रिएट गर्छ । र हामीले हाम्रो विज्ञापनमा भनेको जस्तै, एक र एक जोडेर दुई होइन ११ हुन्छ भनेका छौं । त्यो हेर्नलाई बाँकी छ । समान्यतः मर्जरपछि सिनर्जीसहित एक र एक जोडेर तीन भन्छन् । तर, तपाईंले ११ भन्नुभयो । यो कसरी सम्भव छ ? वास्तवमा सीईओले ठूलो जोखिम लिएका हुन्छन् । जे भन्छन् त्यो पुरा गर्नुपर्छ । यदि पुरा गर्न सकेनन् भने आफूले एग्री (सहमत) गरेको किई प्रफरमेन्स इन्डिकेटर (प्रमुख सूचकहरु) प्राप्त हुँदैन । त्यसले बाधा अडचन सिर्जना गर्छ । त्यसैले म यसलाई मूर्खता भनौं, या एग्रेशन भनौं या अति विश्वास भनौं । हामीले ट्रेडिसनल रुपमा एक र एक जोडेर दुई हुने मात्र होइन, त्योभन्दा धेरै परको सोचेका छौं । धेरै परको सोच्ने सन्दर्भमा हामी एक र एक ११ बनाउँछौं भनेका हौं । तर हिजो एक सय करोडको बिजनेश थियो अब भोलि ११ सय करोडको बनाउँछौ भनेर ११ मल्टिपलमा कुरा गरेका होइनौं । यसले रियल सिनर्जीको कुरा गरेको हो । जहाँ सिनर्जी भनेकै ‘इट इज मच मोर द्यान सिम्पल अर्थमेटिकल समेसन’ अर्थात साधारण अंक गणितको जोडबाट आउने अंकभन्दा सिनर्जीको इफेक्ट धेरै हुन्छ भनेको हौं । त्यसैले हामीले हाम्रा भावी योजनाहरु नर्मल अंक गणितभन्दा धेरै परको सोचेर बनाएका छौं । र, हाम्रो क्याम्पेन पनि त्यसैमा आधारित छ । हुन सक्छ, कसैले यसमा डिबेट गर्नुहोला, तर यो डिबेटको लागि होइन । इट इज आवर भिजन । यसले सीईओसँगै संस्थाको सफलताको मापन गर्छ । हामीले फर्ष्ट इनिएसन पार गर्यौं । असाध्यै राम्रोसँग । असाध्यै सहयोगात्मक वातावरणमा सम्पन्न भएको छ । त्यो सहयोगको लागि दुबै कम्पनीका कर्मचारीहरु, लगानीकर्ता लगायत सञ्चालक समिति सबैको पूर्ण साथ रह्यो । मलाई लाग्छ, जब दुईटै संस्थाको यसरी पूर्ण साथ पाइन्छ, त्यो पूर्ण साथ पाइसकेपछि हामी बीमा क्षेत्रकै केन्द्रमा हुन्छौं । मर्जरलाई सफल बनाउन के के कुरामा ध्यान दिनुपर्छ ? तपाईंले जानेका कुरा अरुलाई कसरी सेयर गर्न चाहानुहुन्छ ? प्रत्येक संस्थाका आ-आफ्ना विशेषता हुन्छन् । आ-आफ्ना संस्कृति एवं कल्चर हुन्छन् । त्यो कल्चर जाँनिदो या नजाँनिदो तरिकाले बसिसकेको हुन्छ । सर्वप्रथम त दुईटा संस्थामा भएका फरक संकृतिलाई एक आपसमा मेल गराउनै पर्यो । अर्को, यो सानो उद्योग छ, एक आपसमा अनुभव सेयररिङको अवसर आए वा कसैलाई वास्तवमै मेरो अनुभवको खाँचो पर्यो भने म तयार छु । होइन भने मैले मर्जर गरे म तिमीहरुलाई सल्लाह दिँदै हिड्छु भन्ने पनि भएन । तर बीमा क्षेत्रमै आवद्ध केही साथीहरु मसँग सम्पर्कमा हुनुहुन्छ, उहाँहरुलाई मैले गरेको तरिका भन्ने हो । मैले यसरी गरेँ र यो लक्ष्यमा पुगेँ भन्ने हो । अब त्यो अर्को संस्थामा हुबहु लागू हुन्छ या त्यसलाई कस्टुमाइज्ड गर्नुपर्छ, त्यो उहाँहरुले हेर्ने हो । त्यसैले मैले मर्जर प्रकृया सम्पन्न गर्दासम्म जे जस्ता इस्यूहरुलाई विचार हेर्नुपर्छ, जे जस्ता माइलस्टोन तय गर्नुपर्छ, सम्भावित व्यवधान आउन सक्ने क्षेत्रहरु हुन सक्छ त्यसको बारेमा आफ्नो अनुभव सेयर गर्ने हो । कर्मचारी लगायत भिन्ना भिन्नै स्टेकहोल्डरलाई कसरी एउटै भावनामा, लयमा वा लक्ष्यमा समाहित गर्दै लैजाँदै हुनुहुन्छ ? मर्जर गर्दा सबैभन्दा महत्वपूर्ण के हो भने एउटा पक्षले अर्को पक्षबाट ठगिएको छु भन्ने महशुस गर्नुहुँदैन । यदि कुनै पनि स्टेक होल्डार चाहे कर्मचारी होस्, चाहे सेयरधनी हुन्, चाहे बीमा समिति होस् या चाहे पुनर्बीमा कम्पनी नै किन नहोस् उसको लागि मर्जर फेयर(निष्पक्ष) भएन भन्ने लाग्यो भने यसले संस्थालाई लामो समयसम्म प्रभाव पारिराख्छ । त्यसैले हाम्रो इफोर्ट नै यी सबै विषयहरुलाई सौहार्द रुपमा सम्पन्न गर्ने । र, आफ्ना कृयाकलापहरु जस्तै, डीडीए गर्दा, कर्मचारी इन्टिग्रेशन लगायत कुनैपनि कामहरु पारदर्शी राख्ने । यसमा कुनै हिडन एजेण्डा छैन भने यो दीगो हुन्छ । हामीले यहि गरेका छौं र कोही ठगिएको छैन भन्ने लागेको छ । मेरो काम नै यहि हो । कतिपय विषय हामीले मर्जर अघि नै टुंगाइसकेका छौं । जुन दुबै पक्षबाट स्वीकार भएको छ । त्यसबाहेक के छ भने प्रमोटरहरु जो संस्था जन्माउँछन् र उनीहरुको संस्थाप्रति एक किसिमको एट्याच्मेन्ट हुन्छ । त्यो पछि २६/२७ वर्ष भइसकेको कम्पनीहरुमा त गहिरो सम्बन्ध रहन्छ । त्यसमा केही प्रभाव नपरोस् भनेर हामीले दुबै संस्थाको आईडेन्टिटी नमासिने गरी कम्पनीको नाम राख्यौं, हिमालयन एभरेष्ट । जहाँ दुबै कम्पनीमा कार्यरत कर्मचारी र लगानीकर्ताले पनि मेरो कम्पनी भन्न पाउँछन् । त्यस्तै, हामीले डिजाइन गरेको नयाँ लोगोमा पनि दुबै कम्पनीलाई प्रतिकात्मक रुपमा रिफ्लेक्ट गरेका छौं । जहाँ एभरेष्ट पनि छ र हिमालयन पनि छ । यसमा अपनतत्वको भावना नटुटोस् भन्ने हो । लगानीकर्तालाई स्वाप रेसियोको मार्फतबाट, कर्मचारीहरु जसलाई संस्थाप्रति इमोसन गाँसिएको छ, उनीहरुलाई दुई कम्पनी मेटिएर एउटा आयो भन्ने होइन की दुई मिलेर एउटा संस्था बनायौं जहाँ हाम्रो भावनाहरु समेटिएको छ भन्ने देखियोस् भन्ने हिसावले गरिएको छ । यसले गर्दा धेरै अनुन्तरित प्रश्नहरुको जवाफ आउँछ । पोष्ट मर्जर म्यानेजमेन्टको काम कति बाँकी छन् ? धेरै नै बाँकी छन् । २०७९ असार मसान्तसम्मको कारोबारलाई आ आफ्नो किताबमा लेखाङ्कन गर्ने र त्यसैलाई क्लोज गर्नुपर्ने छ । त्यसलाई क्लोज गर्न अर्को तीन महिनाको समय लाग्न सक्छ । प्रकृयामा रहेको यसलाई दूर्तगतिमा टुङ्गयाउनु पर्छ भनेर लागिरहेका छौं । तबसम्म पुरानो व्यवसाय क्लोज हुँदैन, तबसम्म सही आउटपुट आउँदैन । अर्को हामीहरुले शाखाहरुलाई समायोजन गर्न बाँकी छ । हामीहरुले कुनै पनि कर्मचारीलाई मर्जरको कारणले रोजगारीबाट हात धुन नपरोस् भनेर सबै कर्मचारीलाई समाहित गर्ने योजना बनाएका छौं । यो सन्दर्भमा हामीलाई आवश्यकता नभएका शाखाहरु अर्को ठाउँमा स्थानान्तरण गर्नुपर्छ । भर्खरै मर्जर सकेको केही दिन मात्र भएकाले यी काम गर्न बाँकी छन् । यति गरेर मात्रै पुग्दैन । किनकी हामीलाई सिनर्जी क्रिएट गर्नु छ । त्यसको लागि कम्पनीले तयार गरेका योजनाहरुलाई कसरी अर्को उचाईमा पुर्याउनेमा सोच्नु पर्ने हुन्छ । हामीले बीमा पहुँचलाई व्यापक अभिवृद्धि गर्नु छ, शाखा सञ्जाल बढाउनु छ, हामीले हिमालयन एभरेष्टलाई एक कम्पनीका अब्बल दक्ष जनशक्तिको आकर्षणको केन्द्र बनाउनु छ । बीमा क्षेत्रनै सबैको रोजाईको क्षेत्र बनाउनु छ । बीमा क्षेत्रलाई सम्मानित, पारदर्शी, करियर ग्रोथ भएको र व्यवसायिक तरिकाले चलाएको क्षेत्र बनाउने हाम्रो योजना छ । यो एक दिनको योजना होइन, यसलाई कार्यान्वयन गराउन लामो समय लाग्छ । मर्जर पछि गर्ने कार्यक्रम यी नै हुन् । यो बाहेक बीमाको पहुँचलाई व्यापक अभिवृद्धि गर्नको लागि प्रविधिको भरपर्दो प्रयोग गर्नुपर्छ । कम्पनीको प्रमुख कार्यालय र शाखामा मात्रै प्रविधि भएर हुँदैन, यसलाई इण्ड युजर अर्थात ग्राहकहरुसम्म पुर्याउनु पर्छ । कम्पनीभित्र आवद्ध कर्मचारीहरुलाई शिक्षित बनाउने, ग्राहकहरुलाई शिक्षित बनाउने र उनीहरुलाई इम्पावर गर्नको लागि प्रविधिको प्रयोग गर्नु पर्ने भएको छ । डिजिटाइजेशनमा गइसकेपछि कस्ता कस्ता परिवर्तन हुन्छ ? यसमा व्यवहारिक रुपान्तरणको चित्र कस्तो हुनेछ ? आजको दिनमा प्रविधिले धेरै नै परिवर्तन ल्याएको छ । मानिसहरु ठगिनबाट जोगिएका छन् । जस्तै बीमाकै उदाहरण हेरौं, जस्तो की तपाईंलाई घरको बीमा गर्नुपर्यो भने तपाईंले आफ्नो घरको फोटो खिच्नुहुन्छ, घरसम्बन्धी विभिन्न डकुमेन्टहरुको फोटो खिच्नुहुन्छ । र, बीमा कम्पनीको एप्स्मा लगइन गर्नु हुन्छ र बीमा कम्पनीलाई पठाउनुहुन्छ । कम्पनीले प्रिमियम यति भन्छ । त्यसपछि तपाईंले गोजीको पैसा तथा चेक नझिकी कुनै भुक्तानी सेवा प्रदायक संस्था मार्फत बीमा कम्पनीमा ट्रान्सफर गरिदिनुहुन्छ । बीमा कम्पनीले त्यसको बीमालेख बनाउँछ र तपाईंको मेलमा पठाइदिन्छ । यो बीमालेख पाएका बेला । भोलिका दिनमा भवितव्य पर्यो भने त्यो अवस्थाको फोटो खिच्नुहुन्छ । त्यसको रिपेयर बिल सम्बन्धित कन्ट्रयाकसँग लिनुहुन्छ । बीमा कम्पनीलाई पठाउनुहुन्छ । र, तपाईंको बैंक अकाउन्टमा डिजिटल्ली पैसा हाल्दिन्छ । कहीँ जानै पर्दैन । यसले गर्दा ६/७ पटक कम्पनी भिजिट गर्ने समय बच्यो । फ्रि एण्ड फेयर सेटलमेन्ट भयो । पारदर्शी भयो । यसैले ग्राहकलाई सबल र सशक्त बनाउँछ । ग्राहकले आफ्नो पावर फिल गर्छ । कुनै पनि गाडी तथा घरको बीमा गर्नुपर्यो भने बीमा गर्नुअघि नै त्यसको प्रिमियम कति आउँछ तथा नोक्सानी हुँदा के कति क्षतिपूर्ति तिर्नुपर्छ भनेर तत्काललै क्यालकुलेट गर्न मिल्ने प्रविधि कहिले आउँला ? अथवा यो कल्पना मात्रै को हो ? यो धेरै जसोमा भइसकेको छ । यसको लागि कसै न कसैले सपना देख्नै पर्छ । जुन दिउँसै देख्नुपर्छ । हामी सपना देखिरहेका छौं । जस्तै, गाई भैसीको बीमा गर्दा गाई भैसीको फोटो खिचेर पठायौं भने भोलिका दिनमा त्यो गाई भैसी मर्यो भने त्यसको फोटो खिचाऔंछौं । र, त्यो बीमा गरेकै हो या होइन भनेर त्यसलाई डिजिटल्ली म्यापिङ गर्छौं । त्यसको आधारमा भुक्तानी तुरुन्तै जान सक्छ । तर कुनै हाइड्रोबाट क्षति आयो भने फोटो मात्रै प्रयाप्त नहुन सक्छ । त्यहाँ मान्छे नै गएर त्यसको क्षति हेर्नुपर्ने हुन्छ । त्यसैले लामो समय लाग्ने क्षतिहरुमा भने समय लाग्न सक्छ । बीमा पहुँच वृद्धिमा प्रविधिको प्रयोग धेरै प्रभावकारी हुन्छ । हामीले छोटो अवधिमा प्रविधि मार्फत लाखौंको संख्याका ग्राहक वृद्धि गरेका छौं । बीमाप्रति आम मानिसमा खराब भन्दा राम्रो इप्रेसन परेको छ । यो त अहिले शुरुवात मात्रै भयो । २० वर्ष अघि मोबाइल, ल्यापटपले जीवन नै रुपान्तरण गर्छ, यी बिना मान्छे बाच्न नै सक्दैन भन्नेमा कसले विश्वास गरेको थियो ? त्यसैले, सबैले मान्नै पर्छ टेक्नोलोजी हाम्रो जीवनमा एक हिस्सा हो । सम्भवतः यसको बारेमा ज्ञान भएन भने मानिस अपुरो हुन्छ । हालसम्म हिमालयन जनरलले लगानीकर्तालाई जति लाभांश दिँदै आएको थियो अब मर्जरपछि त्यसमा कति वृद्धि होला ? मर्जर गर्नुको एउटै कारण हो, दुई कम्पनी कम्बाइन हुँदा राम्रो हुन्छ । अरु केही पनि छैन । भन्न त नियामक निकायले चुक्ता पुँजी पुर्याउन बाध्य बनाएकोले मर्जरमा जान बाध्य भएका हुन् भन्लान् । तर त्यो दोश्रो पाटो हो । मर्जरपछि कहीँ न कहीँ सिनर्जी क्रिएट गर्ने नै हो । यो सन्दर्भमा बिजनेशले पनि फड्को मार्नुपर्छ । र लगानीकर्ताले पनि आजको दिनमा जति प्रतिफल पाइरहेका छन् त्यो औषतमा पक्कै पनि बढ्छ । बढेन भने मर्जर हुनुको औचित्य नै हुँदैन । तर कुनै प्रावधानले गर्दा प्रतिफलमा इम्प्याक्ट पर्नु मर्जरभन्दा बाहिरको कुरा भयो । यसमा बैंक तथा वित्तीय संस्थाको केही लाग्दैन । यता हिमालयन एभरेष्टको हकमा हिजोको दिनमा एभरेष्टले ६ प्रतिशत दिएको थियो हिमालयनले ७ प्रतिशत दिएको थियो भने अब १५ प्रतिशत हुने होइन । अब कम्तिमा ६ प्रतिशत हुनु पनि दुबैको लागि राम्रो हो । त्यसैले इमोसनल थिङ्किङ भन्दा एकाउन्टेन्ट थिङ्किङ इज मोर इम्पोरटेन्ट । मर्जरपछि कम्पनीले दिने प्रतिफलको दर बढ्छ । किन बढ्छ भने मर्जर गर्नु भनेको डुप्लिकेशन हटाउनु हो । डुप्लिकेशन हटेपछि खर्च कम हुन्छ । खर्च घटेपछि नाफा स्वतः बढ्छ । जसको फाइदा लगानीकर्तालाई नै हो । मर्जपछि नयाँ सहायक कम्पनीहरु सिर्जना गरेर फराकिलो दायरा बनाएर लैजाने योजना छन् कि छैनन् ? कम्पनीको व्यवसायिक योजनामा सबै छ । वास्तवमा हामीले अर्गानिक र इन अर्गानिक दुबै ग्रोथ हेर्छौं । हाम्रो लिमिटेशन नै छैन । यसको लागि सबैभन्दा पहिला आवश्यक हुने भनेको स्रोतसाधन हो । जुन दुई कम्पनी एक भएपछि स्रोतसाधन डबल भयो । हामीसँग इन्भेष्टिबल सर्प्लस रहन्छ । लगानी गर्ने पैसा रहन्छ । जुन पैसा हामीले पूर्वाधारमा पनि लगानी गर्न सक्छौं । अब बल्ल कम्पनीले बक्सभन्दा बाहिर गएर सोच्ने मौका पाएको छ । जसमा ग्रिनफिल्ड प्रोजेक्ट लगायत विभिन्न उद्योगहरु होलान् । वा यहि क्षेत्रलाई थप विश्वासिलो बनाउनको लागि हामीले हाम्रै पूर्वाधारमा गर्नुपर्ने लगानी पनि धेरै नै महत्वपूर्ण छ । त्यसैले यी सबैलाई समानान्तर रुपमा अगाडि लैजानुपर्छ । कम्पनीको क्याप्टेनको नाताले मैले ब्यालेन्स मिलाएर लैजानुपर्छ । त्यहि नै सिजन म्यानेजरको टेष्ट हो । जतिपनि मल्टी स्टेकहोल्डरलाई एउटा व्यवहारिक र दीगोपूर्णप्रतिफल दिने र उनीहरुलाई संलग्न गराउने नै ‘फाइन आर्ट अफ ब्यालेन्सिङ’ हो । अब मैले कत्तिको ब्यालेन्स मिलाएर लैजान सक्छु, त्यो नै मेरो सफलता हो ।